Pewien indiański chłopiec zapytał kiedyś dziadka:
- Co sądzisz o sytuacji na świecie?
Dziadek odpowiedział:
- Czuję się tak, jakby w moim sercu toczyły walkę dwa wilki. Jeden jest pełen złości i nienawiści. Drugiego przepełnia miłość, przebaczenie i pokój.
- Który zwycięży? - chciał wiedzieć chłopiec.
- Ten, którego karmię - odrzekł na to dziadek.

Kiedy zapłaczesz,bede obok ciebie,jestem twoim aniolem czy jeszcze tego nie wiesz?.Kiedy nic sie nie uklada.Powiedz a ja zloze wszystko na nowo...A kiedy zwatpisz ,ze swiatelko sie juz nie zapali Ja zapale je dla Ciebie!.Nawet jesli wydaje ci sie ,ze twoj swiat ci sie wali nie odejde i bede obok Ciebie!... ...

Tracę kontrolę nad własnym życiem bezradnie pocieszam się myslami to coś co mnie pochłania staję się bezbronna,złe myśli choć Kocham i jestem szczęśliwa czuję w głowie opętanie. Kiedy obłęd i szaleństwo znowu goszczą w oczach moich gdyby tylko teraz wiedział jak,jest mi źle. Macie racje - ze mną chyba jest coś nie tak. Czy byłeś kiedyś w krainie, gdzie śmierć swej władzy nie ma.Zanurzysz rękę we krwi ? ...Kolejny dzień przeznaczenia...kolejna noc...nie mam już sił...jeśli chcesz uratować mi życie to wróć , wróć nim będzie za późno...nim zacznie świtać...Spojrzenie oczu ciemnych żarem zawiści ciągle buzuje,oczy zaszklone proszą o siły ..Słowa to coś prymitywnego przyziemne narzędzia zbyt kruche w swej treści..Ukrywam w sobie marzenia ale dobrze wiem,że żadne z nich bezemnie nie spełni się..!..

Dziś ujrzałam twarz księżyca oddałabym wszystko by być tak niewinna jak on. Myśli płyną przez mą głowę, niektóre kotwiczą w niej na stałe, inne przepadają w nieznane....
Jestem panią bez sumienia.Zabijam duszę pozostawiam ciało.Powiem Ci w sekrecie tak wyglądam
pozbawiona jakiejkolwiek czułości tak wyglądam zaszyta w życia mej ciemności.Pozostał tylko drewniany próg przejście na drugą stronę świata,szarość rozlała się w moich oczach i czekam znów dnia
...Ma twarz ukryta na zawsze będzie
wszyscy o mnie słyszeli i każdy osobiście pozna
wzbudzam respekt ,paniczny strach badź ulgę nikt mnie nie przekupi i nie ubłaga
kiedy czas odpowiedni nąstapi zjawię się
i pójdziesz za mną pamiętajcie o tym... nikt nie wie kiedy nadejdę więc nie myślcie za często o mnie
Nie pozbędę
się swojego przekleństwa! Nie zmyje z rąk tej krwi! .Piętnem zła jak znamieniem naznaczona! ciało niszczę czynami a serce słowami!.Ojcem gniew, Matką nienawiść.
Za późno by to naprawić!Patrzysz na mnie nikczemnie W twej głębi roi się od słów brudnych
Szarych myśli, obłudnych. Każde twoje milczenie
to był podstępny cios
jak walka z cieniem
umierasz, gdyż taki twój los !!!..

W oczach odbija się płomień,a w duszy skowyt strachu, chcący wszystko odmienić .Z okrzykiem trwogi na pełnych ustach paniczny lęk, strach odczuwasz kryjesz się, chowasz w popłochu,zmieniasz się i godność odsuwasz...Teraz współistniejemy co każdy krzyk,co każdą śmierć.Przed świtem, krew spłynie jak rzeka nadszedł żniw czas!... Tak więc składam dzisiaj swój miecz,ręce zakrwawione zakryją twarz .Miliony słów ulatniających się z tych czerwieni które płyną głuchym strumieniem. Kiedy świt nadejdzie to ziemię przeklęta pokryje czarny płomień a w dniu ciemnośći,nie bedzie zadnej drogi,noc stanie się jak kamień złowrogi..Czas przemija,
głos jak pętla ściska szyję, oczyszczona ogniem ziemia. A wkońcu słońce obojętnym okiem spogląda w dół z góry tak niewinnie wszystko wygląda.A przez gęsty las ktoś przebiega skrycie jakiś człowiek!walczy rozpaczliwie o swe życie..Tym razem będzie to krwawy odpoczynek splamiony ludzką krwią .. "Bijcie w bębny, dmijcie w trąby
Harfiarz w struny, jeździec w chmury.
Niechaj płomień siecze trawy
Aż przeminie czas ten krwawy."!! ...
... Tutaj-Ciemność ...
... Tutaj-Mrok ...
... Tutaj-Krzyk...
... Tutaj-Szloch...
... Tutaj-łzy...
... Tutaj-Gniew...
... Tutaj-Ból...
... Tutaj-Krew Na Ustach...
... Tutaj-W Moim Sercu Czarna Odchłań Pusta...

Oto znowu nadchodzi deszcz padający z gwiazd, przesiąknięty ponownie moim bólem, stający się tym, czym my jesteśmy.Teraz wiem czego mi brak, natchnij mnie i ożyw mnie przywróć mnie do życia ...Bez myśli bez głosu bez duszy.Tracę zmysły, a ty tylko tam stoisz patrząc jak rozpada się mój swiat, budzę się we śnie lęk mrozi w żyłach krew.. Nawet nie zauważę kiedy umre, bo nie czuję,że żyję.Chodzę mrocznymi uliczkami,nie patrzę pod nogi.Takie czasy , podłości!. Jestem jak kwiat, który rośnie w miejscu, gdzie inny kwiat rosnąć się boi...Karmię się smutkiem serc waszych ciemnych, łamiąc zasady,chociaż... nie moje...Zwyciężać, niszczyć, walczyć żadko współczuć,Bądź światłem, co prowadzi.Bądź ciszą w milczeniu.Bądź opanowaniem w złości.Bądź zbroją w litości.Bądź pamięcią we wspomnieniu.W martwym wszechświecie czasu licząc na cud którego nigdy nie będzie a teraz tęsknię za ciszą samotnych myśli o niczym..

Dziewczyna myśląca pozornie istotna,tak mądra jak zwłoki zdechłego kota,
tak piękna jak wódka mlekiem popita,tak szczera jak więzień na przesłuchaniu.Jestem próżnym stosem ideałów ludzkiej wyobraźni,boleścią typu kołka w sercu.Kawałkiem nieba przed śmiercią ,w końcu jestem początkiem.techniki zabijania techniki paraliżowania,jestem wampirem twej chciwości,pijawka prawości mą siła władza, potęgą me myśli, czerwone me dłonie od cierpienia niewinnych. Ah biedny głupcze..Czas ciągle się wlecze, na przekór myślom moim ,siedzę po nocach samotnie, wpatrzona w obraz ciemności ostatnia kropla wina spływająca mozolnie po szyjce , ostatni papieros dopalający się gdzieś pomału w zapomnienia mgle. To są nowe realia przed przekroczeniem nowych wrót istnienia.Los zna moje drogi lecz często rzuca pod nogi kłody,karmię się złudzeniami i mija kolejny dzień, Zamykam oczy i na nowo zapada mrok z upadłą dumą,spoglądam za siebie i co widzieć zaczynam?.Nie modlę się nawet,bo i to mi nie pomoże.Kiedyś myślałam ,że niebo jest blisko a teraz wiem ,że nie ma go wcale...

Oddam ci w imie mego pragnienia rane moją bolesną, oddam ciszę lub chwilę bezszelestną
To obraz ogromnego strachu który zabija bezlitośnie śmiejąc się z dumą i pogardą
Mrokiem karmisz, poisz złem,Umysł mamisz, gnębisz duszę.Żyje...lecz jak?
..znalazłam sie na jego dnie....zraniłam..zepsułam...zszargałam..swój świat..Umieram z twarzą w błocie błędów
nic już nie ma, a życie mija kręci się biegnie znajduje finał!a ZAPOMNIENIE?? to me marzenie od rzeczywistości wieczne oddzielenie..Zostaje tylko pustka, wspomnienia, marzenia i sny.Mój ból nigdy nie miał i nie będzie miał końca...Dławiącą szepty
niemej rozpaczy niesłyszalnego krzyku rozerwanego serca że jeszcze mieszka we mnie życie??...Wszystkie marzenia spłonęły Twe oczy puste i dusza bez wiary już i bez miłości..
Nienawiść przewyższa każde z uczuć. Zatracam się Umieram z rozpaczy Gdzie jesteś? - pyta me serce..Ze wspomnień moich, które przeżywam,za wcześnie na zniszczenie zazdrością i zalążkiem nienawiści unicestwiamy siebie....

Kim jestem? dokąd zmierzam? tak idę bez celu ze smutkiem i w trudzie.Umysł pamięta to co zostało zburzone. Straciłeś szacunek nie jesteś już moim przykładem błądząc i kłamiąc jesteś zniszczony w swej próżności wybaczyć ?już nie potrafie..Otoczona ciszą i ciemnością słyszę echo mego serca bicia,nawet nie dochodzi do mnie oddech czyjegoś życia..Ma dusza wciąż się poniewiera wśród śmieci i brudu
Niekończącej się hańby i wstydu....Chcę posiąść władzę upadłego anioła bedzie mi w każdej trwodze rzetelny rodzi się we mnie złość, wkroczy we mnie ta ciemniejsza strona,wtedy obudze anioła zemsty,nieskazitelnie doskonałego Pana Ciemności idiota żywiący się strachem… Śmiechem doprowadzający cię do porządku nikczemnik nie tolerujący żadnej zasady.Będąc bez względną nikomu nie okazywac litości bronią mą bedzie rozum i bede wolna od głupoty a Radości..Szacunku..Nadziei..Miłości..Nie ma żaden człowiek kamienny.....
...Smutek,Mrok,Śmierć Tak to się zaczyna I tak się kończy...

Każdy ma obawy co go teraz czeka,bo nie ma na tym świecie bez skazy człowieka,
Twoja droga to droga do piekła gdzie wrota otworzy Ci bestia.Twoja droga jest drogą ciemności
gdzie bestia wyliczy Ci twoje słabości.Tam gdzie miłości nie ma nawet w snach... Dziś już nie znam bólu, cierpienia.
Łatwiej nie czuć?, nie kochać?.Słaba jak nigdy,bezsilna jak zawsze.nic się nie stało tak po prostu cisza i taki błogi stan zapomnienia
potrzebuje wiecej wczoraj ,dzisiaj i zmieszam to z ciszą przyjdzie czas na powagę teraz możesz pogrążyć się w zabawie zanim kolejne szepty losu pokrzyżują twoje plany
wszystko wciąż się przeplata życie minęło jak jeden błysk a ja to czuję
że dostałam w pysk........

Nie wiem co pisać
Mam mętlik w głowie
A o sercu już nie wspomnę.Myśli zatrzymały się gdzieś między wspomnieniami a marzeniami...
Zostały Złudzenia...Ból smakuje jak rosa cierpie!...Uświadamiam sobie jaka jestem żałosna
Jestem zagubiona, smutna, ...Ahh kurwa nie zawsze wybierałam właściwą droge...
Boję się tych trujących słów fałszywych miłosnych wyznań..Najlepiej jest zamknąć oczy
nie dopuszczać zimna i otępienia.Najlepiej być przewrażliwioną i niedostępną zapomnieć o realiźmie.. Nie chcę już nigdy nikogo kochać następnym razem to... : -Puk, Puk?, -, Kto, Tam?, -, Miłość., -, Wypierdalaj!!..

Tyle dróg już przebytych,tyle ścieżek wydeptanych,tylu gubi się wciąż w mroku.
mając siebie za skazanych...Kroczac ku zrozumieniu nie pytamy o prawde a ci, którzy widza to co piekne sa dla nas wariatami. Opuszczona choć nigdy nie zdobyta ognistymi słowami jak mała dziewczynka szukajac słów w ludzkich sercach ..
Chciałabym bys był by miec pewność,że czekam na coś możliwego.Chciałabym bys był by życiowe czekanie miało sens.Słyszę głos wśród dźwięków moje sumienie oddechem krzyczy zostań!.
Nic mi do szczęścia więcej nie trzeba pragnę oddychać twoim oddechem i twe wyznania powtarzać echem.Bo Ty mi dajesz do życia wiarę mojego szczęścia przepełniasz czarę... W Twym głosie aksamit i atłas,
twe słowa zwyczajne dla wszystkich,znaczące tak wiele, mozolne...Unoszą się lekko w przestrzeni
z twych oczu żar kipi, w otchłani szczęścia daje ogrom, lecz duszy zostawia braki.
przemieniasz się w jasność, która mnie poraża, ale to właśnie ona daje mi życie, miłość i szczęście...

Dać się zapomnieć, zaistnieć w ciszy,wykrzyczeć, gdy nikt szczęślwy i tak nie usłyszy.
Kiedy los szary ma mnie za nic?patrze przed siebie i nie widzę nic ...Łzy które płyną bez celu
chciałabym o tym wszystkim zapomnieć ale się nie da.Smutek zmusza do rozpaczy i myślę czemu właśnie mnie to spotkało?.
Trwam w schemacie codzienności tęsknię wołając cię we śnie. Żyje w klatce kłopotów, moje serce utknęło.
Każdy dzień kiedyś skończy się,a ja będę wciąż taka sama...Sama we własnym świecie nie potrafię zapomnieć..pogodzić się z rzeczywistością..
czuje się taka sama i wszystko traci sens..

Jak je rozpędzić, by znów móc żyć jak długo jeszcze mogę się kryć? może raz jeszcze zburzyć swój mur,Dlaczego bronię się przed tym tak?
czemu się boję uwierzyć znów?dlaczego czekam na jakiś znak?przecież sam z siebie nie przyjdzie cud...Powstaję codziennie,
zmieniam oblicze,wieczność stworzona na chwile minęła bezpowrotnie.Teraz wiem...jak mocno smakuje ból,teraz już wiem co czuje przegrany.Miną jeszcze lata nim zrozumiesz wszystko. Uważaj bo miłość jest bronią obosieczną czasami trzeba utrzymać odległość bezpieczną w przeciwnym razie... oślepia.Czasami trzeba spojrzeć na coś trochę inaczej,dopiero wtedy dojrzysz co właściwie znaczy.Zycie jak rzeka tak szybko plynie z wielkimi przeszkodami w dolinie.Skończyło się. Kolej rzeczy tak miało byc,. tak musi być, jak ja, nie jesteś wieczny Skończyło się. Dalej nie ma już nic....

...Była to jedna z tych nocy, w których nie ma nadziei na świt...

Niech ktoś oświeci mnie , dlaczego tak dzieje się ,dlaczego świat taki zły ,
taki zimny , surowy,a może zły jesteś tylko ty?..Ty moje życie zmieniłes,dla mnie nie ma już ciebie. Ja wiem jedno chcę być szczęśliwa chcę żyć kolorowo.Ja przecież samotności nie chciałam gwiazdy śliczne do stóp twoich rzucałam by być z tobą tak bardzo się starałam wiarę w miłość cię błagałam...już mi nie zależy na Twoim ramieniu.już mi nie zależy na byciu w Twym sercu,Zostać z toba? Lecz czymże będę, zaledwie cząsteczką zawieszoną pomiędzy dwoma wymiarami, bezbronną i uległą...
Gdy jutro spojrzysz w moje oczy - udając że wszystko jest tak jak było - dostrzerzesz że wszystko się zmieniło...